Paling en seks
Lees en geniet van wat onze favoriete , en helaas te vroeg overleden, schrijver Martin Bril had te vertellen in zijn Volkskrant-column na een bezoek aan het Palingsoundmuseum op 28 mei 2005:

De geur van gerookte paling, die uitstervende delicatesse van het IJsselmeer, is een van de mooiste geuren die ik ken, een smeulende, vette, houterige lucht, een wonderlijke combinatie van water en vuur, eigenlijk. Voor mij is die geur bovendien onlosmakelijk verbonden met seks.

Deze week bezocht ik in Volendam het Palingsound-Museum, gewijd aan de muziek van de Cats, BZN en Jantje Smit, en omdat het museum gevestigd is boven een palingrokerij, kwam ik niet om de lucht heen: die hing overal, net als de stem van Piet Veerman.

De eerste keer dat ik de geur van gerookte paling opsnoof, was toen ik een jaar of twaalf, dertien was. De Cats hadden een hit met One Way Wind en BZN was een beginnende hardrockband. Veronica zond uit vanaf zee en de meest gerookte sigaret was Caballero. Jongens die niet op een Puch reden, telden niet mee.

Op een mooie zomeravond werd op het erf van een oom en tante een groot feest aangericht, ter ere van weer een andere oom die naar Canada was geëmigreerd, maar die nu even terug was. Zijn lievelingskostje was gerookte paling, en dus was met lange lijnen paling gevangen in het Prinses Margrietkanaal, en al die vissen waren aan pennen gestoken en werden nu gerookt, in oude olievaten.

Daarna was het eten geblazen.

Gerookte paling moet je kluiven, zoals dat heet, en dat geeft vette vingers, een vette mond en vlekken in je kleren. De lucht van de gerookte vis is niet met één keer douchen weg te krijgen.
Na afloop van de feestelijkheden bleven de meeste feestvierders slapen, en zo kwam ik bij een van mijn vele nichtjes in bed terecht – zij met haar hoofd op haar kussen, en ik recht er tegenover, met mijn hoofd naast haar voeten. Dit nichtje was ouder dan ik, ze was een jaar of zestien. In alle opzichten was zij een vrouw, en ik vermoed dat ze zich bij haar moeder ook hevig heeft verzet tegen mijn aanwezigheid in haar bed – maar vergeefs.
Nog weet ik hoe we daar in dat smalle bed lagen. Het was een ongekend warme avond, en een oud huis. Haar kamer was vlak onder het dak, en het was er benauwd. Buiten borrelden de volwassenen nog wat verder, wat bij ons in het klamme bed een miezerig gevoel van eenzaamheid gaf, maar omdat ze veel had gegeten en stiekem bier had gedronken, viel mijn nichtje toch al vrij snel in slaap. Ik bleef wakker achter, met al mijn jongensachtige hunkering naar de geheimen van het vrouwelijk lichaam, zo dichtbij en zo ver weg, omgeven door de geur van gerookte paling, in de verte het feestgedruis en nog verder weg de spoorlijn met af en toe een trein.

Bron: Volkskrant.nl


Meer nieuws
26-08-2010 ♦ Uitbreiding Palingsoundmuseum
26-06-2010 ♦ Volendammer kunstroute 25 en 26 juni
07-05-2010 ♦ Mei...Stoofaal!!
16-04-2010 ♦ Palingdiscussie
10-04-2010 ♦ Expositie Rob Cerneüs Jr. in Grote Kerk Edam
10-04-2010 ♦ Klaar voor het seizoen
30-03-2010 ♦ Exclusieve wijnproeverij op 15 april met optreden Martine Bond
18-03-2010 ♦ Foto's Huub Klompenhouwer in Rokerij
21-12-2009 ♦ foto-expositie Marco Bakker over laatste palingvissers
01-12-2009 ♦ Expositie schilderijen 'Geschiedenis van de Palingsound' tot 1 feb